Op 25 april jl. ontvingen we het droevige bericht dat, slechts 2 dagen voor haar 82e verjaardag, is overleden Johanna Cornelia van Amsterdam-Veenhof, bij ons allen veel beter bekend als Anny. Het is nog maar 1 jaar geleden dat zij afscheid moest nemen van haar steun en toeverlaat, haar man Piet. Samen hebben ze heel wat vieringen in hun Urbanuskerk meegevierd, samen zittend halverwege in de kerk, onopvallend, altijd vriendelijk. Na de viering was er dan alle tijd voor een praatje, altijd belangstellend. Gewoon leuk.
Als gezin werden ze getroffen door het grootste verdriet wat je als ouders kan overkomen: het verlies van hun oudste, dierbare zoon Marcel. Het heeft heel veel verdriet gegeven. Met elkaar, omringd door familie en vrienden hebben ze er zich doorheen geslagen, waarbij de dierbare herinneringen bleven. Marcel werd niet vergeten, hij wordt nog regelmatig afgelezen met de misintenties tijdens de kerkvieringen. Vader Piet is na zijn overlijden herenigt met zoon Marcel, een indrukwekkend gebeuren waar Anny ook bij was uiteraard.
De laatste weken waren niet eenvoudig, de gezondheid van Anny werd minder. Haar zoon Peter heeft haar in die tijd liefdevol opgevangen, wat geen opgave was maar een dierbare taak waardoor hij en zijn dierbaren veel ‘Quality time' met haar konden doorbrengen. Het geeft maar weer aan hoe hecht en sterk de band was met Anny.
Anny en Piet, het staat zo mooi samengevat op haar rouwcirculaire: ‘Voor altijd samen’. Dat zij samen herenigd mogen rusten in vrede.
